Heel lang geleden was ik Ron zijn baas. Op papier wel te verstaan, want Ron zei altijd: "Een hond heeft een baas, en ik ben geen hond." Bovendien deed Ron alleen maar wat ik hem vroeg als hij het volledig eens was met het door mij gestelde doel. Omdat ik zelf ook nogal neig tot recalcitrantie en omdat Ron altijd prima werk afleverde heeft dat geleid tot een vriendschap die nog steeds stand houdt, ook al ben ik al ruim 11 jaar zijn baas niet meer.
Dit weekend was het gezinnetje weer eens in Friesland en omdat jullie graag met ons meeleven toon ik een klein filmpje. De meeste beelden spreken voor zich, behalve de laatste scènes. Het ging vandaag regenen en het gazon kon wel wat mest gebruiken en dat heb ik Ron, Isabel, Annebel en Julian laten doen. Vrijwillig uiteraard
Dat de plaatselijke reetjes regelmatig ons bos bezoeken om eens een paar heerlijke blaadjes te verorberen kunnen we zien aan de sporen. En toen er de afgelopen winter langdurig sneeuw lag konden we zien dat de diertjes 's nachts onze composthoop bezochten en zelfs bij de achterdeur kwamen om te kijken of daar misschien nog wat te eten lag.
Maar op klaarlichte dag een eenzaam reetje op het terras had ik nog niet eerder gezien. Gelukkig lag Hannie's camera voor het grijpen, dus ik kan het bewijzen. En de aftocht heb ik vastgelegd met de Creative Vado HD, die ik (bijna) altijd op zak heb.
Tot dusverre heb ik niet ontdekt wat er leuk is aan Google Wave, maar omdat die jongens in Amerika niet op hun achterhoofd gevallen zijn hou ik het in de gaten. Daarom een probeerseltje met een openbare Wave, waarop je naar hartelust mededelingen kunt tikken.
Als ik langs het nestje liep en Pa of Ma Roodborst was aanwezig, sprak ik altijd even een hartelijk woord. Het dienstdoende diertje zei niets terug, maar vloog ook niet weg. Om onze relatie vriendschappelijk te noemen gaat misschien wat ver, zeker vanuit het perspectief van de familie Roodborst, maar wij waren in ieder geval wel gesteld geraakt op onze gevederde vriendjes. Toen we dan ook vanmorgen het nestje op de grond aantroffen was dat een hele schok. Omdat vorig jaar het nest was leeggeroofd door een kat, was dat ook nu de eerste veronderstelling. Toen echter bleek dat de stoffelijke overschotjes van de jonkies zich nog in de restanten van het nest bevonden moesten wij die verdenking corrigeren.
Forensisch onderzoek heeft inmiddels uitgewezen dat het potje waarin het nestje zat door het bewegen van de jonge vogeltjes uit de stellage is gevallen. Toen de trotse ouders vanmorgen kwamen aanvliegen met verse rupsjes keken ze dan ook behoorlijk op hun snaveltjes. Hannie heeft het nestje, met daarin de gestorvenen, op de oorspronkelijke plek gezet, zodat de ouders zich er persoonlijk van konden vergewissen dat hun nakroost nooit zou vliegen.
Ik ben er van overtuigd dat dit Roodborstje van binnen schreit en zich afvraagt of haar eigen leven nog wel zin heeft. Wij hopen maar dat ze troost vindt in ons verdriet.
Hannie plaatste het nest (inmiddels ontdaan van de lijkjes) in een nis in de muur, om de diertjes uit te lokken een nieuwe poging te wagen. We zullen zien.
Vannacht heeft de Grote Boze Wilde Boskat zich tegoed gedaan aan het nestje met Roodborstjes. Vorig jaar gebeurde dat ook al, maar toen was het nestje veel gemakkelijker bereikbaar. We hadden gehoopt dat het dit jaar beter zou aflopen, maar het mocht niet zo zijn. Volgend jaar zullen we nestelactiviteiten op deze plek in de kiem smoren en de vogeltjes doorverwijzen naar de beschikbare nestkastjes.
Update: De ontzielde lichaampjes van de jonge Roodborstjes zaten nog in het op de grond gevallen nest. Vermoedelijk is derhalve niet de kat schuldig, maar de zwaartekracht. Door het toenemende gewicht van de jonkies is het evenwicht verstoord toen één der ouders op de rand van de pot ging zitten om wormpjes in opengesperde keeltjes te stoppen. Denken we.
Zwager Gerard wandelt graag. Vaak in de bergen, maar ook in Nederland. Zijn foto's van het begin van het Zuiderzeepad zijn de moeite van het bekijken meer dan waard, dus klik hier.
Echte natuurfilmers hebben hele lange lenzen, zware statieven en een eindeloos geduld. Dat heb ik allemaal niet, maar wel een Roodborstje met kindertjes naast de achterdeur. En daar heb ik een verdraaid aardig filmpje van gemaakt, al zeg ik het zelf De cameravoering is niet overal in overeenstemming met mijn wensen, maar de laatste scènes vanaf statief kunnen de toets der kritiek wel doorstaan.
This is the 'Bare Bones' template for
PivotX.
It's not much to look at, but it's a good start to
write your own templates. It contains most of the usual tags you'd like to
have in a template, with a minimum of CSS/HTML.
You can change this text by editing the file '_sub_about.html'
in your pivotx/templates/bare_bones/ folder. You can do this by directly editing the file,
or you can go to 'Manage Media' » 'Templates' in the PivotX interface.
els: Het is zonder meer kunst, deze foto. De natuur heeft uiteraard het meeste gedaan, maar dat jij het z… Jan B: Prachtig! Menno: Jeroen Een tikfoutje dat zeven jaar geleden gemaakt is en nooit ontdekt! Het programma is bevat voor… Renesmurf: Ja, die kunnen daar lekker op zitten, wij niet. Jeroen: Spelfout in het cursiefdeel van de linkerkolom: entertainmenttraditie, niet entertainmentraditie.
… Renesmurf: Ik zou van het woord liedjes liederen maken, dat past meer bij je. Jan B: Steeds als je denkt dat de mensheid qua stupiditeit helemaal aan de top zit, blijkt het toch nog erg… Verbal Jam: Nou, jij kunt in vervolg al onze rondjes in het café betalen. Makkelijk.
To change the links in this list, edit the file '_sub_link_list.html' in
your PivotX's templates folder. You can do this by directly editing the file, or
you can go to 'Manage Media' » 'Templates' in the PivotX interface.